12. Ҳамкорӣ байни давлат ва бахши хусусӣ

12.1. Шарҳи танзими шарикии давлатӣ-

хусусӣ

Шарикии давлатӣ-хусусӣ (ШДХ) формати ҳамкории дарозмуддат, мутақобилан судманд байни давлат (шарики давлатӣ) ва сармоягузор (шарики хусусӣ) мебошад бо мақсади таҳия ва амалӣ намудани лоиҳаҳо барои сохтмон ва/ё муосирсозӣ, истифода ва нигоҳдории объектҳои инфрасохторӣ ва/ё хизматрасониҳои инфрасохторӣ. Масалан, ин метавонад сохтмони мактабҳо, беморхонаҳо, роҳҳои автомобилгард ва оҳангарди, боғчаҳои кӯдакон, расонидани хизматрасониҳои тиббӣ ва ғайра бошад.

Шарти ҳатмӣ иштирок доштани тиҷорат дар маблағгузории лоиҳа бо ҳисоби маблағҳои худ ё ҷалбшуда ва тақсимоти масъулият ва хатарҳо бо давлат мебошад. Дар натиҷа давлат имконият пайдо мекунад, ки рушди инфрасохторро бо ҳисоби сармоягузориҳои хусусӣ тезтар намояд, ва шарики хусусӣ имконият пайдо мекунад, ки аз истифодаи минбаъдаи объект фоида ба даст орад.

Ҷумҳурии Қирғизистон фаъолона сармоягузориҳои хусусиро тавассути механизмҳои ШДХ ҷалб мекунад ва ШДХ-ро ҳамчун яке аз асбобҳои калидии рушди инфрасохтор баррасӣ менамояд.

Қонунгузории ҶҚ маҳдудиятҳо барои иштирок доштани сармоягузорони хориҷӣ дар лоиҳаҳои ШДХ муқаррар намекунад. Сармоягузорони хориҷӣ метавонанд баробар бо ширкатҳои маҳаллӣ дар озмунҳо иштирок намоянд ва инчунин ширкатҳои лоиҳавиро дар қаламрави Ҷумҳурии Қирғизистон таъсис диҳанд.

ШАРИКИИ ХУСУСӢ

Афзалиятҳои асосӣ барои сармоягузорон:

• имконияти иштирок доштани сармоягузорони хориҷӣ дар лоиҳаҳои ШДХ;

• имконияти таъсиси ширкати лоиҳавӣ (SPV);

• хусусияти дарозмуддати созишномаҳои ШДХ;

• имконияти даромад гирифтан аз истифодаи объект;

• тақсимоти хатарҳо байни шарикони давлатӣ ва хусусӣ;

• имконияти ташаббускории мустақили лоиҳаи ШДХ аз ҷониби сармоягузор. Сармоягузор ҳақ дорад мустақилона ба шарики давлатӣ лоиҳаи ШДХ пешниҳод намояд ва дар раванди минбаъдаи баррасӣ ва амалӣ намудани он иштирок намояд.

Марҳилаҳои амалӣ намудани лоиҳаи ГЧП:

Оғози лоиҳаи ГЧП

Тайёр кардани лоиҳаи ГЧП

Баргузории озмун барои интихоби шарики хусусӣ

Бастани созишнома оид ба ГЧП ва амалӣ намудани он

Тартиби интихоби шарики хусусӣ, яъне чӣ гуна шарики хусусӣ интихоб мешавад, вобаста ба миқдори сармоягузориҳои пешбинишудаи шарики хусусӣ дар лоиҳаи ГЧП мебошад.

Барои лоиҳаҳои калони инфрасохторӣ озмуни думарҳила истифода мешавад, ки интихоботи пешакии иштирокчиён ва сипас интихоби ғолиби озмунро дар бар мегирад. Барои лоиҳаҳои хурдтар тартиби соддатарини интихоб истифода мешавад.

Агар миқдори сармоягузорӣ зиёда аз 1 млрд. сом бошад, лоиҳаи ГЧП метавонад тавассути музокироти мустақим (яъне бидуни озмун) дода шавад, бо шарти мувофиқ будан ба асосҳои гузаронидани музокироти мустақим, ки бо қонунгузорӣ муқаррар шудаанд. Дар Ҷумҳурии Қирғизистон аллакай як қатор лоиҳаҳои ГЧП дар соҳаҳои тандурустӣ, маориф, кишоварзӣ, инфрасохтор ва хоҷагии манзилу коммуналӣ амалӣ шудаанд, ки ин нишондиҳандаи татбиқи амалӣ шудани механизми ГЧП ва манфиатдории давлат ба ҷалби сармоягузориҳои хусусӣ мебошад.

Тартиби интихоби шарики хусусӣ

< 100 млн. сом

Усули якмарҳила

Усули думарҳила

Музокироти мустақим

Интихоби пешниҳодҳои озмунӣ

барои

меъёрҳои

ихтисосӣ

I: Интихоби ихтисосӣ

II: Интихоби ғолиб

> 1 млрд. сом

≥ 100 млн. сом